نوروزنامه - قسمت دوم

در هنگامه ای که خانواده ها مشغول تدارک سورسات عید بودند دسته هایی هم با اهنگ خاص خودشان وارد ده گشته هریک به نوعی رسیدن بهار وعید را خبر می دادند یکی از اینها نوروزخان بود که کلاهی همانند کلاه رستم پهلوان افسانه ای ایران. بر سر می گذاشت ولباس دلقکها را می پوشید و به در تک تک خانه ها می رفت واین کلمات را با اهنگ می خواند

بهار امد بهار امد خوش امد

علی با ذلفقار امد خوش امد

حسن با قاسمش امد خوش امد

حسین با اکبرش امد خوش امد

ابوالفضل با بیرقش امد خوش امد

سوزون بو بایراموز مبارک

ایلوز آیوز گونوز مبارک

مردم هم مبلغی به او پول می دادند یا اینکه برنج وشکلاتی توی خورجینش می ریختند

دسته دیگر که خبر امدن بهار را می اوردند تکه گردانها (تکم چی ها) بودند به این شکل که عروسکی شبیه بز نر یا همان تکه درست می کردند به گردنش زنگوله می انداختند وان را با دست می رقصاندن واین.جملات را با اواز می خوانندند

تکم تکم ای تکم

دابانی جریخ تکم

تکم گدیب مشکینه

وعده گوییپ بش گونه

گلمیب اون بش گونه

سوزون بو بایراموز مبارک

ایلوز آیوز گونوز مبارک

این هم همانند نوروز خان انعام می گرفت

روزها گرم وطولانی می شد مردم از زن و مرد در تلاش برای برپایی عید باستانی نوروز ماه اسفند را که چهار هفته وچهار چرشنبه دارد بر حسب تجربه به چهارعنصر اصلی حیات

• آب
• اتش
• خاک
• باد

تقسیم وهریک را به یک چهار شنبه اختصاص داده بودند واعتقاد داشتند درهرچهارشنبه به یکی از این عناصر نفس دوباره می اید مثلا اولی را به اب نسبت داده می گفتند اب گرم شده وآب چشمه ها زیاد شده دومی را به خاک منتصب می دادند ومی گفتند زمین بخار می کند یخ و برف اب می شود سومی را به باد اختصاص می دادند واقعا هم باد.می وزید به ان وعده یلی می گفتند وبیان می کردند با وزش باد درختان از خواب بیدارشده و شکوفه وبرگ می دهند وجوانه می زنند واخرین چهار شنبه را به اتش مختص می کردند وان را ایل چارشنبه سی یا به قول فارسها چهار شنبه سوری می نامیدند.

در قسمت بعدی مراسم چرشنبه سوری خدمت همشهریان شرح داده می شود

ادامه دارد...